De kampioen in de GT-divisie van de Dutch Supercar Challenge is bekend. Diederik Sijthoff pakte in de laatste race van de DSC op het TT-Circuit van Assen een derde plaats, terwijl naaste concurrent Roger Grouwels met technische problemen zijn race voortijdig moest staken. Sijthoff had voor de start van de race al een voorsprong van negen punten waardoor zijn kampioenschap na het uitvallen van Grouwels zeker was. Dave Basu won de race in Assen, voor routinier Cor Euser. In de Supersport I-divisie pakte Bert van der Zweerde zijn tweede overwinning van het weekend, voor Ardi van der Hoek en Robert de Graaff in de V8Star en het duo Ertan/Wijnen in de Porsche 997 GT3.

Leider in het kampioenschap Diederik Sijthoff had bij de start van de race meteen het mes tussen zijn tanden zitten. Milko Tas kon in de eerste bocht zijn pole position behouden, maar gaandeweg de eerste ronde begon Sijthoff met zijn Viper meteen aan te dringen. Het duurde dan ook niet lang voordat Sijthoff voorbij was aan de Mosler van Tas. De Mosler-coureur viel in de beginfase ook verder terug, want Dave Basu, Rick Abresch, Roger Grouwels en Cor Euser schoten in de eerste ronden aan Tas voorbij.

Cor Euser reed een sterke race. Na een problematische zaterdag was de Marcos-coureur op de vijftiende positie van start gegaan maar voor de pitstops kwam de ervaren coureur al door op de derde positie. Euser was hierbij onder andere voorbij gegaan aan Roger Grouwels, die er in de eerste ronden niet in slaagde om de Corvette van Rick Abresch te verschalken.

De pitstops gooiden het veld in de GT-divisie enigszins door elkaar. Koploper Diederik Sijthoff had tot een de pitstops een voorsprong van een tiental seconden opgebouwd ten opzichte van achtervolger Dave Basu, en verloor dan ook tijdens de pitstops de koppositie omdat hij maar liefst vijftig extra resultaatseconden had. Sijthoff viel hiermee terug tot de vierde positie, achter koploper Basu, Cor Euser en Peter Versluis. Ook Versluis had een goed eerste deel van de race, want hij was met zijn spectaculaire Ferrari 458 GT2 gestart op de allerlaatste positie.

Versluis kon die derde positie niet vasthouden, want Sijthoff kon na de pitstops al snel de derde positie weer overnemen. Niet veel later moest Versluis door technische problemen de strijd staken en moest hij zijn auto in de pitstraat parkeren.Versluis was niet de enige coureur met technische problemen, want ook Danny Werkman en Alex van ‘t Hoff moesten voortijdig te strijd staken. De grootste domper was er echter voor Roger Grouwels. Met nog een kwartier te rijden moest hij zijn Corvette met technische problemen voortijdig in het gras parkeren. Door het uitvallen van Grouwels was Sijthoff tijdens de race al kampioen, omdat Sijthoff voorafgaand aan de race al negen punten voorsprong op zijn naaste concurrent had.

In de slotfase van de race probeerde Cor Euser nog aan te dringen bij Dave Basu, maar een niet perfect lopende motor bij Euser voorkwam dat de Marcos-coureur nooit echt aan kon dringen bij de Corvette C6.R GT1 van Basu. Basu won dus de race, voor Cor Euser. Diederik Sijthoff, de nieuwe kampioen van de GT-divisie van de Dutch Supercar Challenge, eindigde op de derde plaats.

In de Supersport I-divisie stak Bert van der Zweerde weer boven de rest uit. De bestuurder van de BMW silhouette kon zijn eerste positie behouden en kon in de eerste ronden al een flink gat slaan met zijn achtervolgers. Erol Ertan kon bij zijn start ook zijn tweede positie behouden. Op de derde plaats lag in de beginfase verrassenderwijs Jan-Marc Schulz, die onder andere Robert de Graaff, Wilfred Herder en Nelson van der Pol had ingehaald.

Aston Martin-coureur Wilfred Herder kende een mindere start van de race. Herder was begonnen op de derde plaats maar kwam na de eerste ronde pas op de zevende positie over start-finish. Herder herstelde zich wel, en zette al snel BRL-coureurs Nelson van der Pol en Jacky van der Ende onder druk.

Een spannend gevecht ontstond, dat Wilfred Herder al in de vijfde ronde in zijn voordeel besliste. De Aston Martin-coureur kwam hiermee op de vijfde positie te liggen. Voor Herder lag op dat moment Robert de Graaff met de V8Star, die bovendien al snel Jan-Marc Schulz had ingehaald. Ook Wilfred Herder slaagde erin om De Porsche van Schulz te verschalken.

Hierna ontstond een spannend gevecht om de tweede positie. Erol Ertan zag in zijn spiegels zowel de V8Star van De Graaff als de Aston Martin van Wilfred Herder steeds groter worden. De Graaff kon voor de pitstops de Porsche van Ertan nog inhalen, maar Herder bleef steken op de vierde positie.

Na de pitstops waren een aantal coureur van positie gewisseld. Bert van der Zweerde voerde nog steeds het veld aan maar daarachter was Ardi van der Hoek op de tweede positie komen te liggen. Van der Hoek had het stuur van de V8Star overgenomen en noteerde snelle rondetijden. Achter Van der Hoek lag Nelson van der Pol op de derde positie, met vlak daarachter René Wijnen en Wilfred Herder.

Van der Pol kwam onder zware druk te staan van dit tweetal en kon niet voorkomen dat zij beiden aan de BRL van Van der Pol voorbij gingen. René Wijnen kwam hiermee op de derde positie te liggen, achter Bert van der Zweerde en Ardi van der Hoek. In de slotfase van de race veranderde de top drie van de Supersport I-divisie niet meer van positie zodat Bert van der Zweerde zijn tweede overwinning van het weekend binnenhaalde. Ardi van der Hoek en Robert de Graaff eindigden op de tweede plaats, voor Erol Ertan en René Wijnen.

Opvallende deelnemer was in de slotfase ook Carlo Kuijer. Kuijer was na een touché in de Ramshoek met GT-deelnemer Rick Abresch zijn motorkap en zijn voorruit verloren, maar reed ondanks deze schade nog een paar ronden verder.

Volledige uitslag van de race

Afgelopen zaterdag is de eerste race van het WEK 2011/2011, beter bekend als "De Zandvoort 500", verreden op het circuitpark zandvoort.

Met nog een mooie nazomerdag is afgelopen zaterdag om iets voor 12 uur de WEK500km van Zandvoort gestart.
De 500 kilometer tellende wedstrijd werd gekenmerkt door een spannende strijd en de nodige uitvallers.

Gelukkig is het merendeel op deze mooie dag heelhuids over de finish gekomen:
In de Divisie II feliciteren wij:
JR Motorsport BMW E36 M3 met hun 1ste plaats (rijders Vd. Bos/Poland/Goede)
En nogmaal JR motorsport BMW E36 M3 GTR met hun 2de plaats (rijders Cavanagh/Ursem)
In de Divisie IV feliciteren wij: 
Equipe Verschuur-Las BMW 123D met hun 1ste plaats (rijders L. + M. Braams)
Sanders Autosport BMW 120D met hun 2de plaats (rijders Wilschut/Verburg)
Day V tech BMW 120 D met hun 3de plaats (rijders Fridman/Caransa)

Tom Coronel wint opnieuw WTCC Japan

Suzuka, 23 oktober 2011 – De tweede FIA WTCC-overwinning voor Tom Coronel is een feit. Met zijn ROAL Motorsport BMW 320 TC startte hij in de twintigste race van het Wereldkampioenschap voor Toerwagens als tweede en sloot een strakke race af met een overwinning. Zijn tweede WK-zege boekte Coronel wederom in Japan. Dit keer werd er gereden op het tot 2,3 kilometer ingekorte circuit van Suzuka. Zoals bekend is Japan het land waar de 39-jarige coureur uit Eemnes vele van zijn eerdere racesuccessen boekte en drie jaar geleden pakte hier ook zijn eerste WTCC-zege. 

De overwinning op Suzuka betekende ook een bekroning op het vele werk dat de technici van ROAL Motorsport verrichtten, nadat de BMW in de eerste bocht van de openingsrace zwaar beschadigd raakte. Mede door dit resultaat (op de dag dat Coronel’s zoon Rocco zijn eerste verjaardag viert) heeft Tom zijn vierde plaats in het FIA WTCC 2011 weer verder verstevigd. Hij is daarmee nog steeds ‘Best of the Rest’ achter het machtige Chevrolet fabrieksteam dat de eerste drie plaatsen bezet. 

Voor Tom Coronel voelt rijden in Japan als thuiskomen. “Het is echt niet te geloven hoeveel mensen er dit hele weekend op mij afkwamen. Ik heb honderden, misschien wel duizenden handtekeningen gezet. Natuurlijk doet het goed dat mensen je ook na meerdere jaren nog steeds niet vergeten zijn. Ik geniet er ook van en neem er de tijd voor. Maar, we kwamen hier natuurlijk ook om te racen.

De trainingen liepen lekker. Tijdens de vrije training regende het af en toe en ik zat er goed bij. Dat gold ook voor de eerste kwalificatie. In het begin reed ik steeds in de Top 3, maar zoals iedereen weet moet je, voor een goede startpositie in de tweede race, rond de negende plaats kwalificeren. Dat is niet makkelijk, want dit is maar een kort baantje en de onderlinge verschillen zijn maar klein. Dat zag je ook in de uitslag. Geluk pakte het voor mij met een negende plaats goed uit, want daarmee stond ik in de omgekeerde startopstelling voor de tweede race op rij een. Toen zijn we er voor gaan zitten om de beste tijd te pakken. Door slim om te springen met de banden was ik snel, maar niet snel genoeg. Met een tijd op 15/100ste seconde van de polesitter stond ik vijfde en was daarmee ook de snelste BMW. 

In mijn eerste race was ik super goed weg, maar kreeg nog voor de eerste bocht een tik van Rob Huff. Mijn BMW brak uit en daarmee kon Tarquini mij niet meer ontwijken. Na 11 seconden zat die race er op! Gelukkig kon ik de pits nog bereiken, waardoor de technici van het (ROAL Motorsport) team direct aan het herstel van de schade konden beginnen. Het zag er ernstig uit, het rechtervoorwiel hing er bij, maar die mannen hebben het gefikst. Ik heb de laatste drie ronden van de eerste race nog meegereden om de auto te checken. Alles deed het prima, dus ik had alle vertrouwen in de tweede race. 

Net vóór de start zag ik de eerste regendruppels op het voorraam. Dat is niet lekker, want je hebt gekozen voor slicks. Het regende niet hard en bij de start kwam ik goed weg. Dat was nog wel even hectisch, want in de eerste bochten voelde ik de auto glijden op de natte baan. Ik reed op kop en keek goed waar Yvan (Muller-red.) dichterbij kwam en waar ik mijn gaatje weer kon slaan. Mijn auto was zo afgesteld dat ik bij het opkomen van het rechte stuk meer snelheid had en daarmee iedere keer een gaatje sloeg. Tot en met de laatste ronde. Toen heb ik echt alle gaten goed dicht gehouden en zo de overwinning gepakt. Top natuurlijk, want we weten dat de Chevy’s niet te pakken zijn in het algemeen klassement. Mijn positie als ‘Best of the Rest’ rijder heb ik hiermee verstevigd en ben ook nog steeds de snelste BMW. Verder is het een mooie opsteker voor ROAL Motorsport. Zij hebben er keihard voor gewerkt! 

Mijn raceschoenen? Oh ja, ik was mijn schoenen vergeten en leende eerst bij Monteiro een setje. Die zaten te krap dus toen maar even bij Alain Menu langs gegaan. Die had nog een set liggen en die blijken het prima te doen. Verder was er het klavertje vier. Net als destijds bij mijn eerste race in de Formule Nippon kreeg ik ook nu van een Japanse fan een klavertje vier. Ik heb dat in de auto gehangen en net als toen heeft het mij geluk gebracht. Althans in de tweede race!” lacht Tom Coronel.
 
Een video met het verslag van de WTCC-races in Japan is te kijken op:
http://www.youtube.com/watch?v=71lSP46NyBc.

Met een idiote race met een spin in de opwarmronde, een flinke startcrash, Bart van Os die in de grindbak wordt geknald maar toch kampioen is én een knotsgekke finish, hebben de Suzuki’s Swifts voor een bijzonder opvallende start van de Formido Finaleraces op Circuit Park Zandvoort gezorgd. Peter Schreurs was uiteindelijk de lachende rijder, aangezien hij een zelf ook niet meer verwachte overwinning boekte. Zijn teammaatje Marcel van de Maat zorgde voor een 1-2 voor BS Racing, terwijl rookie Jeffrey Rademaker als nummer 3 naar het podium mocht.

Voordat de rijders gaan beginnen, nemen de 17 mannen en ene dame een minuut stilte in acht. Met dit saluut eren de rijders Sytze Douma, de onlangs overleden teambaas van Douma Autosport, die vijf jaar met zijn renstal – en o.a. dochter Sandra als coureur – veel succes heeft geboekt in de klasse.

Spin
In de opwarmronde gaat het al bijna mis voor Kim van den Berg. De enige dame in het veld heeft met haar koude banden op het hele koude asfalt vol ochtenddauw van Circuit Park Zandvoort zo weinig grip, dat ze in de rondte spint. De Harderwijkse kan wel door en nog voor de laatste coureur aansluiten. Daarom mag Van den Berg haar originele plek op de grid weer innemen.

Startcrash
Bij het begin van de wedstrijd over 12 ronden is polesitter Bart van Os goed weg. Maar achter hem wordt het één grote ravage. In het midden van het veld tikt Wesley Caransa de onfortuinlijke Mike Hesse in de rondte. Het gevolg is alsof je een bowlingbal door de kegels mikt. Het domino-effect zorgt ervoor dat ook Edgar van der Ende, Hugo Charles en de YURT-bolides van Maurits Caransa en Tim Hummel veel schade oplopen.

Het is direct code rood, omdat het rechte stuk vol met zwaar beschadigde vierwielers staat. Het finaleweekend van de zes coureurs is in één klap voorbij. Gelukkig zijn alle piloten fysiek oké, maar de schadepost is financieel behoorlijk.

Herstart
Na een oponthoud van zo’n 20 minuten is het tijd voor een herstart. Hierbij is Bart van Os vanaf de pole goed weg. Hij pakt de kop en wordt gevolgd door Sven Snoeks. Jeffrey Rademaker sluit aan als de nummer 3, waarna Peter Schreurs op P4 al aan Jos Kiekens voorbij is gegaan. Achter Kiekens (5de) zit Marcel van de Maat, waarna Jörg Obulda, Kim van den Berg, Jos Veldboer en Joost van den Akker de toptien vervolmaken.

Snoeks pakt leiding
Sven Snoeks heeft er zin in. Hij passeert in de eerste ronde Van Os en gaat er direct hard van door. De Certainty-coureur zet vervolgens met een 2.07,482 de voorlopig snelste raceronde neer. Na twee van de 12 ronden heeft de leider een gat van 1,3 seconde op Van Os, die op zijn beurt flink in de achteruitkijkspiegels moet kijken om een kleurig treintje Suzuki’s voor te blijven.

Foutje
De koploper maakt in het derde rondje echter een foutje. Hij blijft weliswaar de nummer 1 van de wedstrijd, maar de achtervolgers komen naderbij. Zowel Van Os, als Rademaker, als Kiekens (die Peter Schreurs voor P4 heeft gepasseerd dankzij de snelste omloop van 2.06,857) zitten binnen een seconde van de mooiste positie op de baan.

In de kofferbak
Snoeks blijft het pak aanvoeren, maar een zege is nog helemaal niet zeker. Van Os, Rademaker en Kiekens kruipen bij elkaar in de kofferbak, waardoor de spanning om de podiumplaatsen enorm is. Peter Schreurs haakt ook nog aan, als moet de op P6 bivakkerende Marcel van de Maat afhaken voor de top. Een gaatje daarachter vinden we Jörg Obluda, die Kim van den Berg is gepasseerd. Joost van den Akker (9de) en Ertjo Buitenhuis (10de) hebben hetzelfde gedaan bij Jos Veldboer, die naar de 11de stek is teruggevallen.

Spektakel
Hoewel Bart van Os met het afleggen van driekwart van de raceafstand alleen een officiële klassering hoeft te behalen om het kampioenschap veilig te stellen, wil hij zijn naderende titel in stijl gaan vieren. Hij neemt de nodige risico’s om Snoeks te achterhalen. Daarbij neemt Van Os halfweg koers de S-bocht zo strak, dat hij over de kerbs gaat en louter op zijn twee linkerbanden door de curve vliegt.

Beste rookie
Ook het gevecht tussen de nummer 3 en 4 van de heat is mooi. Rademaker wil vandaag tijdens de twee slotmanches graag Kiekens in het klassement achterhalen. Want beide eerstejaarscoureurs willen dolgraag de eretitel ‘rookie van het jaar’ opeisen. Na 8 ronden is het onderlinge verschil tussen beide rijders slechts een halve tel en zitten ze beiden op minder dan een seconde van koploper Snoeks, die steeds meer onder druk wordt gezet door Van Os.

Exit kampioen
Met nog drie ronden te gaan loopt de spanning om de prijzen steeds verder op. Met vijf coureurs binnen 1,3 seconden is de strijd flink. Bart van Os probeert het bij het voor de 10de keer aanremmen van de Tarzanbocht, maar Snoeks blijft voor. Vervolgens komt Jos Kiekens achterop met een veel te hoge snelheid op de eerste curve van CPZ aan. Kiekens lijkt last te hebben van een blokkerende ABS, waardoor hij geen remmen heeft. Kiekens houdt daarom de bocht niet en beukt nota bene de nieuwe kampioen Van Os zo de grindbak in. Voor beide heren is de race over. Bart van Os is de champ, maar staat dat wel treurig naast de baan te ‘vieren’.

Nog meer tumult
Het tumult is nog niet over. De twee voorste rijders Rademaker en Snoeks raken elkaar nota bene in de laatste ronde. Snoeks gaat zelfs in de rondte. Hij kan weliswaar door, maar is natuurlijk de kans op een topklassering in één klap kwijt. Rademaker, die rechtsvoor een beschadiging heeft, komt nu ineens onder vuur. Peter Schreurs en zijn teamgenoot Marcel van de Maat nemen veel meer snelheid mee op het rechte stuk richting de S-bocht. Zij weten Rademaker beiden te verschalken.

Huppel van vreugde
Terwijl de vader van Peter Schreurs huppelend van vreugde door de pitsraat gaat, gaan zijn twee mannen naar een niet meer verwachte 1-2-zege. Peter Schreurs, de vice-kampioen van dit jaar, gaat enkele seconden later over de meet als winnaar. Peter, die dit weekend na vijf seizoenen afscheid neemt van de Suzuki Swift Cup, is dolblij. Ook zijn maatje Marcel is supertevreden. Rademaker was dichtbij zijn allereerste overwinning in de autosport, maar mag toch naar het ereschavot voor de bloemen en de champagne.

Mooi afscheid BS Racing van cup
Peter Schreurs en Marcel van de Maat waren na afloop dol van vreugde. ,,Na vijf seizoenen Formido Swift Cup nemen we vandaag afscheid van de klasse. En dan op zo’n mooie manier. Een 1-2 zege, terwijl we 130 gasten op bezoek hebben, inclusief de nodige potentiele nieuwe sponsors. Dit is wat we nodig hadden als team!”, glom Schreurs. ,,We hebben ook nog een zanger en twee pitspoezen mee. We hebben dus een topdag!”, vulde Van de Maat aan.

Rademaker: ‘Deze is voor Sytze’
Hoewel Jeffrey Rademaker dicht bij zijn eerste zege was, toonde hij zich toch tevreden over plek 3. ,,Deze plaats en beker is voor Sytze”, stelde de rookie over het recente overlijden van zijn teambaas Sytze Douma. ,,En zo, dat was me een race! Eindelijk had ik dit seizoen de kwalificatie voor elkaar en kon ik op P3 beginnen. En ja, na alle hectiek in de wedstrijd hoopte ik in de slotronde nog op winst. Ik zette mijn Suzuki in de ‘Bocht zonder naam’ naast Sven, waarna hij instuurde. Het was een raceincident. Jammer voor hem en mij, want nu misten we beiden de overwinning. Straks sta ik bij de tweede heat weer op startpositie 3. Dan hoop ik mijn mooie seizoen passend af te sluiten.”

Uitslag race 1 Formido Swift Cup, Formido Finaleraces, CPZ:
1. Peter Schreurs 12 ronden
2. Marcel van de Maat +0,787 seconde
3. Jeffrey Rademaker + 0,987
4. Jörg Obluda + 6,389
5. Kim van den Berg + 6,734
6. Sven Snoeks + 6,819
7. Joost van den Akker + 36,762
8. Ertjo Buitenhuis + 37,102
9. Jos Veldboer + 40,388
10. Steven van der Ploeg + 40,802
11. Bart van Os + 2 ronden
12. Jos Kiekens + 2 ronden

Niet geklasseerd: Mike Hesse, Wesley Caransa, Edgar van der Ende, Hugo Charles, Maurits Caransa en Tim Hummel.

Snelste raceronde: Jos Kiekens in 2.06,857

De Britcar 24H – de enigste 24H race voor GT en tour wagens in Engeland, welke nu bekend staat als de race waar je bij moet zijn. Het evenement waar ieder jaar is weer een groeiend aantal teams van heel Europa aan deelneemt , en waar ook internationale top teams aan deelnemen, de britcar 24H Silverstone waar men 2x het klokje rond rijdt op het circuit met de bijnaam "Home of the Britishmotorsport" en de britse grote prijs.

Afgelopen weekend heeft  Brunswick Automotive Ltd. goede resultaten behaald met de Brunswick M3 tijdens de 24H britcar. Ze werden na een mooie race 1ste in hun klasse en 7de algemeen in een sterk deelnemersveld.

Wij feliciteren het team van Brunswick Automotive Ltd.  met het geweldige resultaat.