Afgelopen weekend was de eerste aflevering van seizoen 16 van Top gear!
De nieuwe Ariel Atom V8 die standaard wordt voorzien van onze 4-Weg Black Titan dempers werd daar getest door de welbekende Stig.

Met als resultaat de snelste tijd! Maar liefst 1,7 sec sneller dan de tot nu toe snelste: Bugatti Veyron.

Met een tijd van 1.15.1.

Zie hier de aflevering van Topgear!

Zondag 15 oktober, een mooie zonnige dag, in ieder geval droog en de ACNN had haar uiterste best gedaan om een leuk startveld bij elkaar te krijgen. Dit kwam qua aantallen niet helemaal uit de verf, maar kwalitatief was het des te beter. Met name ook viel het aantal fraaie en vooral snelle 120d’s op. Ten aanzien van de Mad&Daring auto’s werd gesproken van ‘een formule I-team waardig’.

Een aantal highlights

De trainingen verliepen zoals dat hoorde. Ten minste twee rijders of rijdsters per team zouden een snelle ronde moeten zetten. Dat lukte over het algemeen prima. Jammer voor Renate Sanders dat ‘een iemand’ contact met het plaatwerk van haar dieseltje zocht. Werk aan de winkel voor het technisch team van Peter Achterberg, die dat op vaardige wijze wist te herstellen. En naar later bleek, met succes…….

De race

Zoals al aangegeven kende de BMW 120d Cup dit evenement een mooi deelnemersveld, niet alleen qua auto’s maar ook rijders uit ‘het goede racehout gesneden’. Zo wist Ronald van der Laar zich deze maal vergezeld van Jeroen Bleekemolen uit Aerdenhout. We zeggen dan tegenwoordig niet meer de zoon van…  of de broer van….., maar die befaamde A1-coureur!

Nadat Jeroen de start voor zijn rekening nam en in de eerste ronde al door een lekke band naar de pits werd gedwongen, vocht hij zich terug van de laatste plaats naar uiteindelijk een positie binnen de top vijf. Helaas maakte na een aantal uren – en honderden kilometers verder – opspelende elektronica een einde aan deze opmars.

Andere 120d teams deden ook van zich spreken; een pirouette, een keertje over de doorgetrokken witte lijn, een stop-and-go en alle aspecten die kleur aan een race geven.

De BMW 120d Cup werd uiteindelijk een overwinning voor het team van Renate en Bertus Sanders en Frank Wilschut. Bijna nog overall winnaar door praktisch voor het vallen van de vlag de in de pitstraat verkerende Mitsubishi Evo  van v.d. Pol (2x) en Budding voorbij te koersen. De tweede plaats ging naar vader en zoon Snel die versterking ondervonden van  Peter Claassen. Ook zeer rap werd er op de derde plaats in de klasse afgestevend door de Mad&Daring afvaardiging Pastorelli (G), Abresch, Besjes en Wand.

Uitslag BMW 120d Cup, 750 km van Assen, 15 oktober 2006

1                    R. Sanders, F. Wilschut, B. Sanders

2                    R. Snel, P. Snel, P. Claassen

3                    G. Pastorelli, R. Abresch, R. Besjes, D. Wand

4                    S. Farina, P. Versluis, R. Etman, M. Dawo

5                    J. Bleekemolen, R. v.d. Laar

6                    A. van ’t Hoff, D. Dekking, F. Pastorelli

7                    A. Boer, A. Wiegers

In totaal legde het winnende team 164 ronden af.

 

 

 

 

Uitslag race 1 :
1. Steve Kirsch 12 ronden
2. Sandra Douma op 2,060 seconde
3. Martin v Rossen jr. op 7,470 seconde
 
Uitslag race 2 :
1. Steve Kirsch 12 ronden
2. Sandra Douma op  3,460 seconde
3. Martin v Rossen jr op 13,412

07-09-2008 Rogier de Wit heeft tijdens de Wijzonol Trophy de dubbel gepakt in de Formule Ford.

Na zijn winst in de eerste race, won hij op een kletsnat Circuit Park Zandvoort ook de tweede heat. De wedstrijd, waarbij Simon Knap (tweede) en Liroy Stuart (derde) ook op het podium eindigden, werd vanwege extreem natte en gevaarlijke raceomstandigheden reeds na 7 ronden én achter de safety car beëindigd.

Op een natte baan in Zandvoort beginnen de Formule Ford-mannen na twee opwarmrondjes de tweede Wijzonol Trophy-race met een rollende start. De kersverse kampioen Simon Knap
benut zijn pole-position en neemt aanvankelijk de kop. Rogier de Wit en Liroy Stuart volgen de KTG-rijder.

Mooie strijd
In de derde ronde heeft Rogier de Wit, die vanmorgen al race 1 won, de snelheid weer goed te pakken. De dit jaar vooral in Engeland racende rijder passeert Knap. Liroy Stuart zit er ook goed bij, hetgeen in de regen een mooie strijd om de drie topposities oplevert.

Na de Titelkampioenschap in 2006, en de runner-up titels in 2007 en 2008, is het Michael Hollweger na een zeer spannend seizoen ook weer in 2009 gelukt om kampioen te worden.

"Die Spannung war am letzten Rennwochende in Brünn/CZE nicht zu überbieten.
Nach einem sicheren 4. Platz im Qualyfing wurde ich sofort in der ersten
Kurve von Markus Mair torpetiert, und ans Ende des Feldes gereicht.
Extreme Vibrationen und ein nicht ganz funktionsfähiges Getriebe machten
das weiterfahren nicht leicht, dennoch nahm ich die Verfolgung der Spitzenreiter
auf. Schlußendlich konnte ich mich trotz der widrigen Umstände wieder auf Platz
6 nach vorne kämpfen und so die Meisterschaft mit 11 Punkten Vorsprung auf
Georg Steffny gewinnen.
Ein Wunder, daß ich das Rennen überhaupt beenden konnten, da es bei dem Startunfall
in der ersten Kurve beide Motoraufhängungen abriß und der Motor praktisch das ganze
Rennen auf der Vorderachse lag und nur mehr durch die Getriebeaufhängung gehalten wurde.

Es war vor der Saison schon klar, dass auf Grund der hohen Dichte im Starterfeld ca.
10 Fahrer um den Titel fahren werden, und nicht jener mit den meisten Siegen sondern
jener mit der konstantesten Performance über die Saison gewinnen wird.
Ich hatte 2009 immer das Titelziel vor Augen und ab Saisonmitte
immer alle Trümpfe in der Hand. Anfang Juli konnte ich in Oschersleben durch meinen ersten
Saisonsieg die Führung in der Gesamtwertung übernehmen.
Danach führ ich taktisch clever ohne Ausfall immer in die Punkte und konnte mir
so den Titel 2009 sichern.

Ich möchte mich bei allen Sponsoren, Freunden, Bekannten, Unterstützern, Medienpartnern,
und Daumendrückern für Ihre Unterstützung bedanken.
Ganz besonders bedanken möchte ich mich bei meinem Mechaniker Albert Schmiedinger, der mir
an jedem Rennwochende ein super Auto, ohne einem einzigen technischen Defekt über die gesamte
Saison in vielen Tag und Nacht Stunden bereitgestellt hat.

Im ersten Rennen wird die Startreihenfolge nach der Qualyfinigzeit festgelegt, im zweiten Rennen
straten die ersten acht im umgedrehter Startreihenfolge."

Die Einzelergenisse 2009

Melk 18.4 – 19.4.2009

Qualyfing:  3.Platz
1.Rennen:   3.Platz
2.Rennen:   2.Platz

Salzburgring 15.5 – 17.5.2009

Qualifing:  4. Platz
1. Rennen:  3. Platz
2. Rennen:  Ausfall – Unfall

Pannoniaring  19.6. – 21.6.2009

Qualifing:   2.Platz
1. Rennen:   3.Platz
2. Rennen:   3.Platz

Oschersleben  10.7. – 13.7.2009

Qualifing:   2.Platz
1.Rennen:    2.Platz
2.Rennen:    1.Platz

Pannoniaring: 28.8. – 30.8.2009

Qualifing:   2.Platz
1.Rennen:    2.Platz
2.Rennen:    2.Platz

Salzburgring  11.9. – 13.9.2009

Qualifing:   7.Platz
1.Rennen:    2.Platz
2.Rennen:    4.Platz

Monza 25.09. – 28.09.2009

Qualifing:   2.Platz
1.Rennen:    2.Platz
2.Rennen:    4.Platz

Brünn  09.10. – 10.10.2009

Qualifing:   4.Platz
1.Rennen:    6.Platz
2.Rennen:    Absage – dichter Nebel